नेपालय् नेपाललिपिया विकासक्रम
लिपि
म्हुतुं पिज्वैगु थीथी सः(ध्वनि)यात च्वय्गु थीथी चिंयात लिपि धाइ । अथवा छुं नं भाय्यात च्वय्गु पहःयात लिपि धाइ । थ्व लिपि थीथी भाय् स्वयाः, थीथी थाय् स्वयाः पानाच्वंगु दै । अथे हे ई स्वयाः नं ह्यूपाः वयाच्वंगु दै ।

ब्राह्मी लिपि
नेपाःया इतिहासय् आःतक लुयावःगु थीथी लिपित मध्येय् दकले पुलांगु लिपि खः ब्राह्मी लिपि । थ्व लिपियात अशोक लिपि व धम्म लिपि नं धाः। थ्व लिपिपाखें हे मेमेगु यक्व लिपिया विकास जुगु दु । नव बौद्ध ग्रन्थ मध्येय् छगू ग्रन्थ ललितविस्तरय् च्वयातःगु थीथी ६४गू लिपिया नां मध्यय् थ्व लिपिया नां दकले न्हापां च्वयातः गु दु । आःतक दक्षिण एसियाय् हे दकले पुलांगु लिपि धकाः नालातःगु थ्व ब्राह्मी लिपिया अभिलेख नेपालय् धाःसा मुक्कं स्वथाय् जक लुयावःगु दु । व थथे दु:-
१)मौर्य सम्रात अशोकया लुम्बिनी भ्रमणया झ्वलय् तयाथकूगु ई.पू. २४९या शाक्यमुनि बुद्धया जन्मभूमि लुम्बिनी वनय् च्वंगु अशोक स्तम्भ ।
२) निग्लिहवाया विशाल पुष्करणी नांया पुखू सिथय् च्वंगु अशोक स्तम्भ ।
३) वि.सं. २०५९स येँया चाय्बहिलिइ च्वंगु धन्दो चैत्य जिर्णोद्धार याय्गु झ्वलय् लुयावःगु अप्पाय् कियातःगु अभिलेख ।

पूर्व लिच्छवि लिपि
नेपालय् गोपालवंशी, महिषपालवंशी व किरातवंशी जुजुपिनिगु शासन अन्त ज्वीधुंकाः लिच्छवि शासनया शुरु जुल । लिच्छिवि कालया पूर्वार्द्धय् छ्यलाबुलाय् वःगु लिपियात पूर्व लिच्छवि लिपि धाय्गु यात । थ्व पूर्व लिच्छवि लिपि व भारतय् गुप्त शासनया इलय् छ्यलातःगु गुप्त लिपिया अभिलेखया तुलना यानास्वय्बलय् उलि पाःगु खनेमदु । थ्व लिपियात ब्राह्मी लिपिया निगूगु स्वरूपकथं काइ । थ्व लिपि ४गूगु शताब्दीनिसें ७गूगु शताब्दीया उत्तरार्द्धतक छ्यलाबुलाय् वःगु खनेदु । थ्व लिपि छ्यलातःगु छुंछुं अभिलेखया दसु थथे दु:-
१) लि. सं. ३८६या चाँगुनारयणय् च्वंगु शिलास्तम्भाभिलेख मानदेव प्रथम ।
२) लि. सं. ३९०या लाजिम्पाटय् च्वंगु क्षेमसुन्दरीया अभिलेख मानदेव ।
३) लि. सं. ४२५या पलाञ्चोकय् च्वंगु मनदेवया इलय्या विजय स्वामिनीया अभिलेख ।
४) लि. सं. ४९५या ललितपुर, शंखमूल, सिकबहिलिइ च्वंगु अभिलेख गङ्गादेव ।
५) लि. सं. ५३६या अंशुवर्माया अभिलेख ( ने. सं. ११४२स यलया मंगलय् भिंद्यःया देगः न्ह्यःनेस धः म्ह्वीगु झ्वलय् लुयावःगु) ।

उत्तर लिच्छिवि लिपि
नेपालय् पूर्व लिच्छवि लिपि (गुप्ताक्षर) धुंकाः लिच्छवि कालया उत्तरार्द्धय् उत्तर लिच्छवि लिपि छ्यलाबुलाय् वल । थ्व लिपिया छ्यं प्रायः स्वकुं लाइगु व आकार तय्बलय् छुं भःचा ल्यूनेस चाःत्वीगु जुयाः थ्व लिपियात “कुटिलाक्षर” अथवा “विकटाक्षर” नं धाः।थ्व लिपि ब्राह्मी लिपिया स्वंगूगु स्वरूप खः। ब्राह्मी लिपि व पूर्व लिच्छवि लिपि धुंकाः छ्यलाबुलाय् वःगु थ्व लिपिया आकार प्रकार व मात्रा पूर्ण ज्वीधुंकूगु जुयाः पुरातत्त्वविद्पिंसं थ्व लिपियात सिद्धमातृका लिपि धकाः नं धाः। थ्व लिपि ७गूगु शताब्दीया उत्तरार्द्धंनिसें १२गूगु शताब्दीतक छ्यलाबुलाय् वःगु खनेदु । थ्व लिपिपाखें हे लिपा थीथी यक्व लिपिया विकास जुगु खनेदु । गथेकि:- नेपाललिपि, देवनागरी लिपि, तिब्बती लिपि, शारदा लिपि, मैथिली लिपि आदि । थ्व लिपि छ्यलातःगु छुंछुं अभिलेखया दसु थथे दु:-
१) लि. सं. ५६९या देउपाटनय् च्वंगु जुजु नरेन्द्रदेवया अभिलेख ।
२) लि. सं. ५८२या यलया सौगःत्वालय् च्वंगु जुजु नरेन्द्रदेवया शिलापत्र ।
३) लि. सं. ५८९या यलया बटुकभैरवयाथाय् च्वंगु जुजु नरेन्द्रदेवया अभिलेख ।
४) लि. सं. ६०७या यलया क्वन्ति च्वंगु उमामहेश्वरया जुजु गुणकामदेवया इलय्या पादपीठ ।
५) लि. सं. ६५७या पशुपतिइ च्वंगु जुजु जयदेव द्वितीयया शिलालेख ।

प्रचलित नेपाललिपि
नेपालय् कुटिला लिपि धुंकाः छ्यलाबुलाय् वःगु लिपिया नां खः प्रचलित नेपाललिपि । थ्व लिपियात नेवातय्सं संरक्षण यानातःगु जुयाः थ्व लिपियात नेवाः लिपि नं धाः। येँदेय्या लाय्कू हनुमानध्वाखाय् च्वंगु ने. सं. ७७३या जुजु प्रतापमल्लं १५गू लिपि छ्यलातःगु अभिलेखय् थ्व लिपियात “नेवार आखट” धकाः कियातःगु दु । थ्व लिपि नेपाःदेय्या थीथी थासय् छ्यलावयाच्वंगु थीथी प्राचीन लिपित मध्येय् दकले अप्वः यक्व थासय् छ्यलातःगु सरल व छ्यलेत अःपुगु लिपि खः। नेपाःदेय्या इतिहास स्वय्गु खःसा दकले अप्वः थ्वहे लिपिं थीथी ग्रन्थ, पण्डुलिपि नापं शिलापत्र, सुवर्णपत्र, रजतपत्र, ताम्रपत्र, नीलपत्र, तालपत्र, हरितालपत्र, भूजापत्र, काष्ठपत्र, इष्टिकापत्र, लोहपत्र, चर्मपत्र, मृण्मयपत्र, कागजपत्र, शिलास्तम्भ आदि च्वयातःगु खनेदु । थ्व लिपि ९गूगु शताब्दीनिसें थौंतक नं छ्यलाबुलाय् वयाच्वंगु दनि । थ्व लिपि केवल नेपालभाषाय् जक छ्यलातःगु मखुसे संस्कृत, बंगाली, मैथिलीभाय् आदियागु ग्रन्थय् नं मध्यकालय् छ्यलातःगु खनेदु । दसुया निंतिं थ्व लिपि छ्यलातःगु छुंछुं दसि थथे दु:-
१) ने. सं. २८या राष्ट्रिय अभिलेखालय स्थित लंकावतारसूत्र तालपत्र ।
२) ने. सं. १३१या इलाननि यलय् च्वंह्म तेजमान शाक्ययागु प्रज्ञापारमिता तालपत्र जुजु शंकरदेव ।
३) ने. सं. ३६८या गुइतःत्वालय् च्वंगु शिलालेख जुजु अभयमल्ल ।
४) ने. सं. ५०१या अमरकोष ।
५) ने. सं. १०८७या श्रीघःविहार येँय् च्वंगु शिलापत्र ।

रञ्जना लिपि
नेपाःदेय्या तःताजि लिपि मध्येय् रञ्जना लिपि तसकं हे अलंकारं युक्तगु, कलात्मक, मनयात रञ्जन याइगु सुरञ्जित लिपि खः। थ्व लिपि नेपालय् जक प्रचलित लिपि मखु, चीन, जापान, तिब्बत, म्यानमार्, मंगोलिया, श्रीलंका, कोरिया, आदि महायान बौद्ध देसय्तक नं प्रचलित व प्रसिद्धगु लिपि खः। थ्व लिपि विशेषकथं बौद्ध ग्रन्थय् छ्यलातःगु खनेदु । यलया हिरण्यवर्ण महाविहार, रुद्रवर्ण महाविहार, येँया विक्रमशील महाविहारय् च्वंगु प्रज्ञापारमिताया ग्रन्थय् नं थ्वहे रञ्जना लिपिं लुँआखलं च्वयातःगु दु । थ्व लिपि ११गूगु शताब्दीनिसें १८गूगु शताब्दीतक व्यापक रूपं छ्यलाबुलाय् वःगु खनेदु । इ. सं. १९५५ डिसेम्बर १४कुन्हु झीगु नेपाःदेय् संयुक्त राष्ट्र संघया दुजः ज्वीत थ्व हे रञ्जना लिपि छ्यःगु खः। दसुया निंतिं थ्व लिपि छ्यलातःगु छुं छुं दसि थथे दु:-
१) ने. सं. २या कारण्डव्यूह महायान सूत्रया तालपत्र रामपालदेव ।
२) ने. सं. ३०५या यलया रुदवर्ण महाविहारय् च्वंगु प्रज्ञापरमिताया नीलपत्र जुजु गुणकामदेव ।
३) ने. सं. ३२०या स्वयम्भू एवं इचाँगुइ च्वंगु शिलापत्र विजयकमदेव ।
४) ने. सं. ३४५या यलया हिरण्यवर्ण महाविहारय् च्वंगु अष्टसाहस्रिका प्रज्ञापारमिताया नीलपत्र जुजु अभयमल्ल ।
५) ने. सं. ८०७या येँया किर्तिपुण्य महाविहारय् च्वंगु शिलास्तम्भ जुजु पार्थिवेन्द्रमल्ल ।


कूटाक्षर(सप्ताक्षरी कूटाक्षर)
रञ्जना लिपिया विकासया झ्वलय् कूटाक्षरया नं उत्पति जुगु खनेदु । विशेषयाना थ्व लिपिं वज्रयानया मन्त्र च्वय्गुया निंतिं छ्यलेगु याइ । सुं नं द्यःया मन्त्र गोप्य याय्या निंतिं वहे मन्त्रया आखःत छगुलिहे स्वानाः च्वय्गु याइ । थथे तन्त्र मन्त्रया रहस्यमय खँत छग्वःहे आखःथें दय्कीगु पहःयात हे कूटाक्षर धाइ । थथे कूटाक्षरं च्वयातःगु थीथी मन्त्र मध्येय् न्हय्ग्वः (सप्ताक्षर) आखःया महायानी कालचक्र मन्त्रयात सप्ताक्षरी कूटाक्षर धाइ। सप्ताक्षरी कूटाक्षरय् ( ह क्ष म ल व र यं) थुपिं न्हय्ग्वः आखः दै । थ्व लिपि नं नेपालय् जक प्रचलित लिपि मखु, चीन, जापान, तिब्बत, म्यानमार्, मंगोलिया, श्रीलंका, कोरिया, आदि महायान बौद्ध देसय्तक नं प्रचलित व प्रसिद्धगु लिपि खः।थ्व कूटाक्षर १३गूगु शताब्दीनिसें छ्यलाबुलाय् वयाच्वंगु खनेदु । दसुया निंतिं थ्व लिपि छ्यलातःगु दसि थथे दु:-
१) यलया हिरण्यवर्ण महाविहारया क्वापाद्यःया ध्वाखाया जःखः च्वंगु ध्वाँचय् ।
२) यलया रत्नाकर महाविहारया धर्मधातुमण्डलय् ।
३) ने. सं. ८७८या स्वयम्भूइ च्वंगु तःपागु शिलापत्रया फुसय् ।
४) येँया जनबहाःया देगलय् ।
५) वि. सं. २०१९या यलया आलुक्वहिति न्ह्यःने च्वंगु शिलापत्रय् ।

भुजिंम्वः लिपि
नेपालय् कुटीला लिपि व प्रचलित नेपाललिपि धुंकाः छ्यलाबुलाय् वःगु लिपि खः भुजिंम्वः/ भुजिंमोल लिपि । थ्व लिपिया छ्यं भुजिंया छ्यंथें च्वंगुलिं हे थ्व लिपियात भुजिंमोल लिपि धयातःगु खनेदु । मोलया अर्थ छ्यं खः। थ्व लिपि ११गूगु शताब्दी निसें १७गूगु शताब्दीया पूर्वार्द्धतक प्रचलनय् वःगु खनेदु । थ्व लिपियात संस्कृतं मक्षिमुण्ड लिपि धाइ । थ्व लिपिं यक्व हे शिलापत्र, तालपत्र आदि च्वयातःगु दु । दसुया निंतिं थ्व लिपि छ्यलातःगु दसि थथे दु:-
१) ने. सं. १२५या ख्वपया तौमढीत्वालय् च्वंगु निर्भयदेवया अभिलेख ।
२) ने. सं. २९१या राष्ट्रिय पुस्तकालयय् च्वंगु योगसार समुच्चय तालपत्र ।
३) ने. सं. ४९४या हरमेखला ग्रन्थ ।
४) ने. सं. ५००या नारदस्मृति ग्रन्थ ।
५) ने. सं. ५०८या गोपालराज वंशावली ।






गोलम्वः लिपि, लितुम्वः लिपि क्वँय्म्वः लिपि, कुंम्वः लिपि, हिंम्वः लिपि, पाचुम्वःलिपि
नेपालय् नेवाःतय्सं छ्यलावयाच्वंगु प्रचलित नेपाल लिपि, रञ्जना लिपि व भुजिंम्वः लिपिया छ्यलाबुला धुंकाः नं देसकाल परिस्थितिइ ह्यूपाः वःथें ई ब्यः स्वयाः नेपाःया विद्वान्पिंसं विशेष पर्वय् नेपाल लिपिइ नं छुंछुं ह्यूपाः हयाः गोलम्वः/गोलमोल, लितुम्वः/लितुमोल, क्वँय्म्वः/क्वँय्मोल, कुंम्वः/कुंमोल, हिंम्वः/हिंमोल, पाचुम्वः/पाचुमोल आदि थीथी लिपिया श्रृजना यानाथकल । थुपिं लिपिया श्रृजना याःबलय् विशेष यानाः आखःया छ्यंनय् ह्यूपाः हःगु खनेदु । तर थुपिं लिपित मेमेगु लिपि स्वयां उलि छ्यलाबुलाय् वःगु खनेमदु । गोलम्वः/गोलमोल लिपि धाय्बलय् ग्वःलाःगु, धनुषबांलुगु छ्यं दुगु आखः खः। थ्व लिपियात संस्कृतं गोलमुण्ड लिपि धाइ । लितुम्वः/लितुमोल लिपि धाय्बलय् ल्यूने तुलाच्वंगु छ्यं दुगु आखः खः। थ्व लिपियात संस्कृतं नतमुण्ड लिपि धाइ । क्वँय्म्वः/क्वँय्मोल लिपि धाय्बलय् खवः खनेगु क्वँय्बांलुगु, क्वःछुना च्वंगु छ्यं दुगु आखः खः। थ्व लिपियात संस्कृतं परामुण्ड लिपि धाइ । कुंम्वः/कुंमोल लिपि धाय्बलय् कुंलूगु छ्यं दुगु आखः खः। थ्व लिपियात संस्कृतं कोणमुण्ड लिपि धाइ । हिंम्वः/हिंमोल लिपि धाय्बलय् हिनातःगु छ्यं दुगु आखः खः। थ्व लिपियात संस्कृतं वेष्ठितमुण्ड लिपि धाइ । पाचुम्वः/पाचुमोल लिपि धाय्बलय् पाचुसे च्वंगु, तप्यंगु छ्यं दुगु आखः खः। थ्व लिपियात संस्कृतं सममुण्ड लिपि धाइ । थुपिं लिपित १३गूगु शताब्दीनिसें १७गूगु शताब्दीतक छ्यलाबुलाय् वःगु खनेदु। दसुया निंतिं थुपिं लिपित छ्यलातःगु दसि थथे दु:-
१) ने. सं. ३२२या केशर पुस्तकालयय् च्वंगु गोलम्वः लिपिं च्वयातःगु बृहज्जातक तालपत्र ।
२) ने. सं. ७७४या हनुमानध्वाखाय् च्वंगु अभिलेखय् दकले न्हापांगु झ्वलय् कियातःगु गोलमोल लिपि ।
३) स्वयम्भूस्थित मञ्जुश्रीद्यःया ल्यूने च्वंगु ध्वाखाय् कियातःगु क्वय्ँम्वः लिपि व कुंम्वः लिपि ।

